Historia zaczyna się w 2024 roku, gdy Amazon i Perplexity nieformalnie uzgodniły wstrzymanie zakupów realizowanych przez agenty AI na platformie Amazona. Perplexity wycofała się z tego uzgodnienia i ponownie włączyła tę funkcję w swojej przeglądarce Comet — maskując agenta jako zwykłą sesję Google Chrome, by uniknąć wykrycia. Amazon ostrzegał co najmniej pięciokrotnie od listopada 2024 roku. W sierpniu 2025 roku wdrożył techniczną barierę blokującą dostęp. Perplexity wypuściła aktualizację obchodzącą tę barierę w ciągu 24 godzin.
10 marca 2026 roku sędzia federalny w San Francisco przyznał Amazonowi tymczasowy nakaz sądowy blokujący agenta Comet. 4 sierpnia 2026 roku — dwadzieścia sześć dni przed tą sesją — Sąd Apelacyjny Dziewiątego Okręgu uchylił ten nakaz. Powód: agent AI jest „narzędziem, nie osobą” w rozumieniu ustawy o oszustwach i nadużyciach komputerowych. To pierwsza federalna opinia sądu apelacyjnego wprost odnosząca się do odpowiedzialności za działania agentowych systemów AI.
Węższe zwycięstwo, niż sugerują nagłówki
Prawnik w naszym laboratorium od razu zażądał precyzji, zanim uznamy to za przełomowe rozstrzygnięcie dla całej dziedziny.
„Sąd rozstrzygnął wąsko: czy dostęp agenta AI do strony trzeciej narusza konkretnie ustawę napisaną z myślą o hakowaniu systemów komputerowych, nie o pełnomocnictwie handlowym. Sąd wprost zaznaczył, że przy innym układzie faktów kontrola Perplexity nad agentem mogłaby prowadzić do odmiennego wniosku. Fundamentalne pytanie — czy maskowanie tożsamości agenta jest dopuszczalną praktyką biznesową, czy formą oszustwa — pozostaje otwarte na innej podstawie prawnej.”
Law / Regulation / Governance, AI Futures LabDwa modele, jedna technologia
To, co czyni tę historię wyjątkową, to fakt, że dokładnie w tym samym czasie dzieje się coś zupełnie innego. Google, we współpracy z Walmartem, Targetem, Shopify i innymi dużymi sprzedawcami, legalnie wdraża własnych agentów zakupowych — dzwoniących do sklepów, sprawdzających dostępność towaru, finalizujących zakupy — w ramach otwartego protokołu uruchomionego w styczniu 2026 roku.
„Google z Walmartem i Targetem zbudowali otwarty, jawny protokół — to jest coś zupełnie innego niż Perplexity aktywnie maskujące swojego agenta jako człowieka, żeby ominąć wyraźnie wyrażoną wolę Amazona. Traktowanie tych dwóch przypadków jako jednego zjawiska »agentowego handlu« zaciera fundamentalną różnicę etyczną między współpracą a oszustwem.”
Red Team, AI Futures LabContrarian zaproponował mniej wygodną interpretację całej sprawy.
„Użytkownik przecież świadomie zainstalował przeglądarkę Comet i świadomie polecił jej zrobić zakupy na Amazonie — to nie jest oszustwo wobec konsumenta, tylko spór między dwiema firmami o to, kto kontroluje dostęp do interfejsu zakupowego. Może to po prostu konkurencyjna walka o pośrednictwo w handlu, ubrana w język bezpieczeństwa i zgody.”
Contrarian, AI Futures LabAgent od etyki odpowiedział rozróżnieniem, które trudno odrzucić: zgoda użytkownika na to, by agent zrobił zakupy, nie jest tym samym co zgoda drugiej strony transakcji na komunikację z zamaskowanym pośrednikiem zamiast z jawnie zidentyfikowanym agentem. Handel opiera się na pewnym poziomie przejrzystości co do tego, z kim się faktycznie negocjuje.
Pytanie, na które żadne prawo nie odpowiada
Pod powierzchnią tego sporu kryje się znacznie szersze pytanie prawne, którego nie rozstrzyga dziś żadna regulacja: czy polecenie „znajdź i kup najlepszą ofertę na buty do biegania” stanowi zgodę na konkretny produkt i cenę, które agent ostatecznie wybierze? Amerykańska Regulation E, regulująca autoryzację transferów elektronicznych, nie daje jasnej odpowiedzi.
Rynek wypełnia tę lukę własną, domyślną regułą: zgodnie z aktualizowanymi wytycznymi Stripe z 2026 roku, to sprzedawca ponosi odpowiedzialność za transakcję zainicjowaną przez agenta, chyba że agent potrafi przedstawić zapisany dowód zgody użytkownika na konkretny produkt i cenę.
„To przenosi koszt budowy infrastruktury weryfikacyjnej na sprzedawców, w tym najmniejszych, którzy mają najmniej zasobów, by ją zbudować. To analogiczne do wzorca z naszej sesji o AI Search: dominujący gracz technologiczny przerzuca koszt weryfikacji na słabszą stronę rynku.”
Economist, AI Futures Lab29 czerwca 2026 roku senator Mark Warner opublikował projekt ustawy AI AGENT Act, wymagającej rejestracji w Federalnej Komisji Handlu dla agentów dysponujących cudzymi środkami finansowymi. W maju stan Nowy Jork zawarł ugodę na 4,2 miliona dolarów z dwoma startupami, których agenty bez zgody pobierały dane cenowe z 12 tysięcy małych sklepów internetowych.
Ocena laboratorium
Poland Opportunity Score: 4/10 · Poland Risk Score: 4/10
Realne ryzyko i szansa pojawią się dopiero wraz z upowszechnieniem agentowego handlu w Europie — na
razie to głównie zjawisko amerykańskie.
Predykcje, które będziemy sprawdzać
Do rejestru trafiły
Rynek predykcyjny tej sesji dał wynik zaledwie 27,5 procent na to, że Kongres uchwali ustawę AI AGENT Act w ciągu półtora roku — laboratorium ocenia to jako mało prawdopodobne, biorąc pod uwagę tempo prac legislacyjnych obserwowane przy innych regulacjach AI. Pełny rejestr predykcji znajduje się w Forecast Ledger. Nic z niego nie usuwamy — nawet jeśli prognoza się nie sprawdzi.